ΚΑΤΟΥΝΑ: Έφυγε από κοντά μας η Παρασκευή(Βούλα) Μαυρομμάτη, ετών 91

 

Έφυγε από κοντά μας  η Παρασκευή(Βούλα) Μαυρομμάτη, χήρα Αθανασίου ετών 91

Η κηδεία της θα γίνει την Κυριακή 28/12/2025 στις 12 μ.μ. στον Άγιο Αθανάσιο Κατούνας.

Τα θερμά συλλυπητήρια στην οικογένειά της

Όταν τα Χριστούγεννα ήταν αλλιώς… | Η γιαγιά Ροδάνθη από το Καρπενήσι

 

Στο Καρπενήσι συναντάμε τη γιαγιά Ροδάνθη και ταξιδεύουμε πίσω στα Χριστούγεννα μιας άλλης εποχής.

Χειμώνες με χιόνια, φωτιές στα τζάκια, νηστείες, χριστόψωμα, κάλαντα, παραμύθια, καλικάντζαρους και ιστορίες που λέγονταν γύρω από τη φωτιά.

Μια αυθεντική αφήγηση μνήμης και ζωής από την Ευρυτανία, όπως μας τη χάρισαν οι άνθρωποι του τόπου.

https://www.youtube.com/watch?v=frM0cw7Phpo&t=29s

Greek Village Life

Podcast: Συνέντευξη με τον Χάρη Χριστόπουλο – Οι διακοπές με αυτοκινούμενο στη δική του Λευκάδα – Μοναδικές φωτογραφίες

 

Είναι από τους πλέον ταλαντούχους φωτογράφους μόδας, είναι εξαιρετικός όταν εμφανίζεται στην τηλεόραση, είναι πατέρας τριών πανέμορφων αγοριών και σύντροφος μιας απαράμιλλης ομορφιάς εσωτερικά και εξωτερικά, γυναίκας, της Αννίτας . Ο λόγος για τον Χάρη Χριστόπουλο .

Ήθελα καιρό να κάνω μαζί του μία κουβέντα γιατί εκτός των άλλων, είναι λάτρης της Λευκάδας, κάνει διακοπές στο νησί μας πάνω από 30 χρόνια και το έχει φωτογραφίσει από αέρος, θάλασσας και ξηράς. Έχει ζήσει αμέτρητα ηλιοβασιλέματα στη Γύρα, έχει παντρευτεί την αγαπημένη του στο εκκλησάκι του Άη Νικόλα στο νησάκι, μεταδίσει αυτή την αγάπη στα παιδιά του και φυσικά  ξέρει κάθε απροσπέλαστη παραλία που έχει την τύχη να την βλέπει από ψηλά αφού πετάει με παραπέντε.

Η ευκαιρία δόθηκε αυτές τις μέρες που βρέθηκε στην Λευκάδα για το επίμαχο θέμα που αφορά τη διάταξη του νόμου 1570  του Υπουργείου Τουρισμού για τους όρους στάσης και στάθμευσης των αυτοκινούμενων οχημάτων . Ο Χάρης , διεκδικεί με πάθος αν θεωρεί ότι έχει δίκιο. Αυτόματα ηρεμεί όταν μιλάει για τα παιδιά του, τη γυναίκα του και την…Λευκάδα.

Προσπάθησα μέσα σε αυτή την κουβέντα να δω με τα δικά του μάτια την Λευκάδα, να καταλάβω πως είναι το 24ωρο μιας οικογένειας που κάνει διακοπές με αυτοκινούμενο και να τον ακούσω να μιλάει για τον ιδανικό τόπο που θέλει να μεγαλώσουν τα παιδιά του.

Είχα όμως και την τύχη να μου παραχωρήσει υπέροχες φωτογραφίες από την ζωή του στην Λευκάδα με Camper…. αλλά και τοπία έτσι όπως ο ίδιος ξέρει πολύ καλά να τραβάει… Τον ευχαριστώ για κάποιες από αυτές που είναι οι μοναδικές στιγμές του γάμου του αλλά και της οικογένειάς του.

Ακαρνανικά περιοχή Κομποτής

ΚΑΤΟΥΝΑ: Γνωρίζοντας τον τόπο μας, το φτελοπήγαδο στην περιοχή του λόγγου

 

Το φτελοπήγαδο βρίσκεται στην περιοχή του λόγγου όπως πηγαίνουμε από Κατούνα για Αετό πάνω από τα σφαγεία. Ένδειξη ζωής η οικισμού τα παλιότερα χρόνια. 

Ο αφανής λόγιος Χριστόφορος Κοντός απο την Ζαβέρδα (Πάλαιρο)

Πάλαιρος ( Μέχρι το 1928 ονομαζόταν Ζαβέρδα)
Φώτο: lefkadaonline

Η ιστορική αναίρεση της συλλογικής ενοχής - Η θεία βούληση δεν προκαθορίζει μόνο τη δουλεία, αλλά και την άρση της

Του αειμνήστου ιστορικού Σπ. Ι. Ασδραχα....

Πρόκειται για τον αφανή Χριστόφορο Κοντό (1833-1869). Ηταν ένας άτυχος άνθρωπος: ορφανεμένος από παιδί, καλογερεύει και συγχρόνως σπουδάζει στη Βόνιτσα, στο Μεσολόγγι, στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Γεννήθηκε στη Ζαβέρδα του Ξηρομέρου και πέθανε φυματικός στη Λειψία. Από το 1867 αναγγέλλει ότι γράφει ή ότι έχει γράψει μια ιστορία της Αιτωλοακαρνανίας. Πρόκειται για ένα αδέξιο σύνθεμα που φέρει τον τίτλο «Αιτωλία και Ακαρνανία του Μεσαιώνος» και τη χρονολογία 1868. Αποσπώ από το ιδιόγραφον του Κοντού τα εξής:

«Αφ ης εποχής οι λαοί της Ηπείρου και ιδίως της Αιτωλο-Ακαρνανίας έγνωσαν ότι συνεπληρώθησαν αι ποιναί της δουλείας και εξεκάμφθη πλέον η άκαμπτος του Θεού οργή και ήρχισαν να διασείσωσι τα δεσμά της δουλείας, πολλοί κατεδείχθησαν τότε πρωτομάρτυρες και πρωταθληταί μεγάλου τούτου έργου».....

Λέγαμε σε προηγούμενο σημείωμα ότι η συλλογική αμαρτία συνεπάγεται τη συλλογική ενοχή και ότι η αποδοχή της τελευταίας έχει ως παρεπόμενο την αποδοχή της υποδούλωσης• ότι ακόμη η αποδοχή της αποπλήρωσης των αμαρτημάτων γινόταν εργαλείο για την ανατροπή της υποδούλωσης. Ας θυμίσουμε ότι ανάμεσα στα σημαινόμενα της λέξης «αμαρτία» και των παραγώγων της είναι η έννοια του «λάθους»: αμαρτάνω, τουτέστι «λαθεύω». Κάποτε κάναμε ένα λάθος και κατόπιν το πληρώνουμε. Απατώντας και αυταπατώμενοι, μπαίνουμε ανέτοιμοι στην Ευρωπαϊκή «Ενωση», δηλαδή σε ένα σύνολο ηγεμονικών και ηγεμονευόμενων οικονομικών, χωρίς η δική μας οικονομία να ανήκει στις ηγεμονικές. Κι ακόμη περισσότερο: χωρίς η δική μας κοινωνία να είναι δομικώς αντίστοιχη με εκείνες του συνόλου στο οποίο ενταχθήκαμε. Ελπίσαμε, όχι χωρίς δόλο, ότι θα επωφελούμαστε από τις λειτουργικές ομοιότητες μιας Δημοκρατίας που φάνταζε κοινή αλλά είχε διαφορετικά (και αντιθετικά) εδράσματα. Κάποιοι έντιμοι αλλά αφελείς πίστευαν ότι θα κερδίσουμε το ιστορικό στοίχημα της επιτάχυνσης κι ακόμη ότι σε συνθήκες κυριαρχίας του χρηματιστικού κεφαλαίου η πολιτική θα μπορούσε να ποδηγετήσει την οικονομία. Σήμερα γίναμε η «παλιόψαθα των Εθνών», όπως έλεγε ο Μακρυγιάννης. Πώς όμως οι τρίσαβοί μας αναίρεσαν το στοίχημα της αμαρτίας; Θα ανασύρω δύο μόνο παραδείγματα.

Προμελετημένον να γένη

ΤΟ ΚΑΣΤΡΟ ΤΗΣ ΒΟΝΙΤΣΑΣ ΣΤΗ ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ

Ιστορικό διάγραμμα της πόλης – κάστρου την Βυζαντινή περίοδο 

Oι μεσοβυζαντινές απαρχές της πόλης και η ίδρυση του κάστρου της Βόνιτσας, μπορούν να αναχθούν τον 9ο αιώνα. Η ομώνυμη επισκοπή αναφέρεται στα εκκλησιαστικά τακτικά του Λέοντος ΣΤ΄ Σοφού, το 899. Το 1081, η πόλη καταλήφθηκε και λεηλατήθηκε από τον βασιλιά της νορμανδικής Σικελίας, Ροβέρτο Γυισκάρδο. Στα μέσα του 12ου αιώνα, η πόλη αναφέρεται από τον άραβα περιηγητή Al-Idrisi, για πρώτη φορά ως τειχισμένη. Στα προεόρτια της 4ης Σταυροφορίας, γύρω στα 1200, καταλήφθηκε από τον Leonardo Orsini της Κεφαλονιάς.

Στην υστεροβυζαντινή και όψιμη μεσαιωνική περίοδο, η πόλη και το κάστρο της γνωρίζει επάλληλες κυριαρχίες, στα γενικότερα πλαίσια της κατάρρευσης της βυζαντινής\ εξουσίας στην βορειοδυτική Ελλάδα, μετά το 1204. Κύριος σταθμός της τρικυμιώδους αυτής περιόδου είναι η υπαγωγή της πόλης και του κάστρου της, στην κυριαρχία του Δεσποτάτου της Ηπείρου ως το 1294.

Στην συνέχεια η Βόνιτσα και το κάστρο της, ως ένα στρατηγικής σημασίας έρεισμα στον Ιόνιο και Αδριατικό χώρο, αρχίζει να προσελκύει την προσοχή των εκάστοτε ισχυρών δυνάμεων της περιοχής. Η οθωμανική κατάκτηση του 1479, σημαδεύει το τέλος της μεσαιωνικής περιόδου και την αρχή της Τουρκοκρατίας.

Φυσική Γεωγραφία και μνημειακή τοπογραφία των βυζαντινών χρόνων

Οι ονομαστές πηγές Κορπής Μοναστηρακίου Αιτωλοακαρνανίας χθες και σήμερα

«Μοναστηράκι όμορφο πως σ’ έχουν καταντήσει, σου πήραν όλα τα νερά,  σ’ έχουν αποπλανήσει…..» 

Το πανέμορφο χωριό του Μοναστηρακίου στους πρόποδες των Ακαρνανικών βουνών με τις υπέροχες φυσικές καλλονές του και τα βαθύσκιωτα αιωνόβια πλατάνια που έχουν φυτρώσει στις όχθες του ποταμού Κεφαλόβρυσου- το ποτάμι που πηγάζει στο κέντρο του χωριού - περιβάλλεται και από τρεις ιαματικές πηγές. Αυτές είναι η πηγή της Χελώνας, της Νεράιδας και οι φυσικά η ονομαστή πηγή της Κορπής, η οποία φημίζεται εδώ και πάνω από εκατό χρόνια για την μοναδική αγνότητα και ποιότητα των νερών του καθώς διαθέτει ιαματικές και θεραπευτικές ιδιότητες .

Η ονομασία «Κορπή» δόθηκε γιατί έτσι καλείται και ο οικισμός στην περιοχή αυτή, χώρος δηλαδή όπου πηγάζει το άφθονο και δροσερό νερό της.

Ο οικισμός της Κορπής απέχει περίπου 3 χιλιόμετρα από το χωριό του Μοναστηρακίου ενώ για να φθάσεις με τα πόδια από το κέντρο του χωριού χρειάζεσαι μισή ώρα και παραπάνω.

Το νερό της Κορπής άρχισε να αξιοποιείται ως πόσιμο από το 1854. Μέχρι τότε χρησίμευε μόνο για την άρδευση. Το έτος εκείνο κατασκευάστηκε το πρώτο υδραγωγείο για την ύδρευση της Βόνιτσας και το νερό της Κορπής υπήρξε για όλους τους κατοίκους της το φάρμακο της ζωής, διότι μαστίζονταν από τους ελώδεις πυρετούς.

Το υδραγωγείο αυτό συστηματοποιήθηκε και τελειοποιήθηκε το έτος 1911. Τώρα η πόλη της Βόνιτσας υδροδοτείται συστηματικά από το παλαιό υδραγωγείο αλλά και από συμπληρωματικές ποσότητες πόσιμου νερού, που προέρχονται από γεωτρήσεις στις διάφορες φλέβες της πηγής.

Στο χώρο της πηγής κατασκευάστηκαν από τους ιδιοκτήτες των γύρω αγρών πετρόκτιστα και κεραμοσκεπή δωμάτια για να μένουν όσοι παραθεριστές πήγαιναν για υδροθεραπεία. Διότι το νερό της Κορπής είχε αποδειχθεί και εμπειρικά και με χημικές αναλύσεις ότι είναι ΙΑΜΑΤΙΚΟ για λίθους στα νεφρά, ψαμμίαση και άλλες παθήσεις. 

Υπαίθριο κρεοπωλείο στην Κορπή όπου πήγαιναν
και πηγαίνουν ακόμη οι Ξηρομερίτες για να πιούν
το ιαματικό νερό και να "ξεφορτωθούν" τις πέτρες του νεφρού.
Κρεοπώλης ο Θόδωρος Ηγούμενος (Κορπή 20-8-1956)

Πριν τον πόλεμο οι κατασκευές ήταν πρόχειρες. 

Από την δεκαετία όμως του 1950 και μετά ήταν τόσο ήταν τόσο αθρόα η προσέλευση των πασχόντων παραθεριστών και των συνοδών τους, ώστε ο αριθμός των δωματίων αυξήθηκε και οι κατασκευές έγιναν πιο ανθρώπινες και ο χώρος έσφυζε από κίνηση και ζωή!!!

Μπορούμε να αναφέρουμε ότι κατά την «χρυσή» αυτή περίοδο κυρίως τους καλοκαιρινούς μήνες ο οικισμός της Κορπής εξυπηρετούσε περί τα 700 άτομα...Εδώ αξίζει να αναφερθεί ότι πολλοί ήταν και εκείνοι που λόγω έλλειψης καταλύματος έμεναν και σε σκηνές σε πλαγιές γύρω από τον οικισμό!!!

Ξηρομερίτισσες με τα μπικιώνια τους,
μπροστά στις βρύσες. Καθισμένη πρώτη αριστερά
η Ελένη Τσώλη ( Κορπή 7-9-1956)

Για εξυπηρέτηση του κοινού τότε λειτουργούσε ένας φούρνος, δύο παντοπωλεία, ένα μόνιμο οπωροπωλείο εκτός βέβαια των ευκαιριακών μανάβηδων που συχνά κατέφθαναν, δύο εστιατόρια και πέντε κρεοπωλεία ή μάλλον ψητοπωλεία με γίδα, της σούβλας στην ημερήσια διάταξη, η οποία τότε κατέστη το κυριότερο έδεσμα. Υπήρχαν βέβαια και άλλα κρέατα, αρνιά ή μοσχάρια καθώς και πουλερικά του χωριού, μα η γίδα καθιερώθηκε σαν η σπεσιαλιτέ της Κορπής.

Υπήρχαν και έξι καφενεία προφανώς για το ξεκούρασμα των θαμώνων !!! Τα γραφικά καφενεία προσέφεραν με το νερό, που το έπαιρναν με μαστραπά κατευθείαν από την πηγή, λουκούμι και βανίλια υποβρύχιο. Πολλοί Μοναστηρακιώτες επίσης πήγαιναν με τα πόδια από το χωριό για να φάνε το λουκουμάκι και να πιούν την δροσερή λεμονάδα. Εδώ αξίζει να σημειωθεί ότι ήταν και χώρος κοινωνικών συνευρέσεων των νέων και όχι μόνο. Παράλληλα πολύ κόσμο είχε και το Μοναστηράκι από τους παραθεριστές που το βράδυ πήγαιναν για να γευτούν τους νόστιμους ντόπιους μεζέδες.

ΤΟ 1960 ιδρύθηκε και το παρεκκλήσι του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού που γιορτάζει στις 24 Αυγούστου, με δαπάνη των ίδιων των παραθεριστών.

ΤΟ ΠΑΡΕΚΚΛΗΣΙ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΚΟΣΜΑ ΣΤΗΝ ΚΟΡΠΗ

Το νερό της Κορπής ήταν φημισμένο σε όλη την περιοχή κυρίως για τις ιαματικές του ιδιότητες. Γι’ αυτό πολλοί μέσα σε νταμιτζάνες το μετέφεραν με αυτοκίνητα. Συγχρόνως το νερό μεταφέρονταν και με ειδικά βυτία-όπως και σήμερα- για να μπορούν να το προμηθεύονται οι ενδιαφερόμενοι με ευχέρεια.

Τα πράγματα άλλαξαν και εκσυγχρονίστηκαν όταν περί το έτος 1989 ο Νικόλαος Θ. Παπαγιάννης, ιδιοκτήτης οικοπέδου κοντά στην πηγή και ο Ι. Κολομάζος από την Άρτα συνέστησαν εταιρεία και δημιούργησαν στην Κορπή εργοστάσιο εμφιαλώσεως. 

Η επιχείρηση είχε μεγάλη επιτυχία και η ζήτηση του εμφιαλωμένου νερού Κορπής είχε καταπληκτική διάδοση.

Στο εργοστάσιο αυτό εργάζονταν αρκετοί Μοναστηρακιώτες και πολλοί από τα γύρω χωριά και η Κοινότητα Μοναστηρακίου (όπως και σήμερα ο νέος Καλλικρατικός δήμος) εισέπραττε πολλά χρήματα από το ειδικό τέλος, με τα οποία έγιναν πολλά κοινωφελή έργα στο χωριό, όπως δρόμοι, πλατείες, διδακτήρια κ.α.

Το 1995 τα σχετικά δικαιώματα η μεγάλη εταιρεία NESTLE ΕΛΛΑΣ Α.Ε. και από τότε το νερό Κορπής έγινε παντού γνωστό ως ένα από τα καλύτερα μεταλλικά νερά, του οποίου η περιεκτικότητα σε άλατα ήταν χαμηλή και απασχολεί εργατικό δυναμικό.

Στην ευρύτερη περιοχή έγιναν γεωτρήσεις και κατασκευάστηκε σύγχρονο εργοστάσιο αντλήσεως και εμφιαλώσεως και οργανώθηκε η διαφήμιση και διακίνηση του προϊόντος σε όλη την ελληνική επικράτεια και στο εξωτερικό με καταπληκτικά αποτελέσματα. Γενικά η δημιουργία του εργοστασίου στο χώρο του Μοναστηρακίου είναι από τους βασικούς συντελεστές στην ανάπτυξη και την πρόοδο του χωριού.

Σήμερα εκτός από την Βόνιτσα, υδρεύονται από το εξαιρετικό νερό της Κορπής και τα χωριά Θύρρειο, Πάλαιρος, Σκλάβαινα, Δρυμός, Πογωνιά, Παλιάμπελα, Άγιος Νικόλαος, Οικισμός Ακτίου και η 131 σμηναρχία που εδρεύει στο Άκτιο.

Απορίας άξιον παραμένει για όλους ότι το Μοναστηράκι που του ανήκει δικαιωματικά η πηγή υδρεύεται από γεώτρηση!!!

 Εδώ να παραθέσουμε και σχετικό ποίημα που διακωμωδεί την κατάσταση αυτή:….. «Μοναστηράκι όμορφο πως σ’ έχουν καταντήσει, σου πήραν όλα τα νερά, σ’ έχουν αποπλανήσει…..»

Οι παραθεριστές της Κορπής ψήνουν το αρνί σε αυτοσχέδια
ξύλινη ψησταριά, χρησιμοποιώντας ξύλινο σουβλί.Στην άκρη
δεξιά ο Φίλλιπας Μπιτσώρης και δίπλα τουμε την τραγιάσκα
 κρατώντας το σπληνάντερο ο Θόδωρος Ηγούμενος.(1956)

Τελειώνοντας αξίζει να σημειωθεί ότι οι Ιαματικές Πηγές Κορπής με ευθύνες όλων έχουν αφεθεί εδώ και έτη στο έλεος του χρόνου… ασυντήρητες… ανεκμετάλλευτες παρόλο που σε όλους άνθιζαν οι ελπίδες για κάτι καλύτερο για την αξιοποίησή τους… και σίγουρα κάτι τέτοιο θα εγγυόταν ένα μέλλον τουριστικό αναντίλεκτο με όρους βέβαια κοινωνικούς, οικονομικούς περιβαλλοντικούς, με την συμμετοχή των τοπικών κοινωνιών και σε όφελος της τοπικής κοινωνίας αλλά και του ευρύτερου κοινωνικού συνόλου αλλά και το σπουδαιότερο της καλύτερης διαφήμισης του Δήμου σε εθνικό επίπεδο και όχι μόνο!!!

Τo όμορφο μέρος του Δήμου μας δυστυχώς παραμένει ανεκμετάλλευτο όπως και οι Ιαματικές Πηγές Τρύφου.

Γράφει ο Βαγγέλης Κουτιβής 

Το πρόβλημα της ύδρευσης της Μπαμπίνης (Χρονικό)

Ξηρομερίτες κατά την έναρξη του έργου ύδρευσης του Ξηρομέρου.
Τέταρτος από αριστερά ο μπαμπινιώτης πολιτευτής Γ. Δ. Παπαδημητρίου

Η Μπαμπίνη εδώ και χρόνια αντιμετωπίζει πρόβλημα με το πόσιμο νερό, αφού είναι ακατάλληλο για πόση και ίσως και για τη μαγειρική.

Η ιστορία της ύδρευσης της Μπαμπίνης και των άλλων γύρω χωριών αρχίζει από τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια, όταν η Κοινότητα πήρε την απόφαση να λύσει το πρόβλημα της ύδρευσης, που τότε γινόταν από τα πηγάδια της...

Μαζί με τα άλλα χωριά του Κεντρικού Ξηρομέρου η Μπαμπίνη αποφάσισε να συμμετάσχει στο έργο για την ύδρευση του χωριού από τα παλιά Αχυρά, από την πηγή του Κεφαλόβρυσο, όπου αναβλύζει αρκετό νερό από τις ακαρνανικές κορυφές. Η ύδρευση των χωριών από τα Αχυρά έγινε σε τρεις φάσεις: πρώτα υδροδοτήθηκε η Κατούνα και η Τρύφου, κατόπιν έγινε η υδροδότηση σχεδόν όλου του κεντρικού Ξηρομέρου, από την Κωνωπίνα έως το Αγράμπελο και ακολούθησε Αμφιλοχίας, του Στάνου και του Σπάρτου.

Μορφές της Επανάστασης απο την Κατούνα : Η οικογένεια Τσιτσώνη

Η οικογένεια Τσιτσώνης ή Τζιτζώνης της Κατούνας είναι μια  ιστορική οικογένεια από τις πολλές της Κατούνας Τον 18ο αι, ίσως και νωρίτερα, γιατί την εποχή αυτή αναφέρεται ένας Τσιτσώνης από την Κατούνα ως κλέφτης, που είχε το λημέρι του κοντά στη Μονή Πόρτας Μπαμπίνης...

Τα τελευταία χρόνια πριν την Επανάσταση αναφέρεται ο Αναγνώστης Τσιτσώνης, που ήταν πρόκριτος της Κατούνας και μέλος της Φιλικής Εταιρείας. Ο Αναγνώστης είχε σπουδάσει στη σχολή του Παναγιώτη Παλαμά στο Μεσολόγγι και έγινε δάσκαλος. Για άγνωστο λόγο κυνηγήθηκε από τον Αλή πασά των Ιωαννίνων και κατέφυγε στο Βουκουρέστι. Εκεί αρχικά εργάστηκε ως δάσκαλος, έγινε μέλος της Φιλικής Εταιρείας και επιδόθηκε στη συγγραφή πολύτομης ιστορίας και άλλων ιστορικών συγγραμμάτων. Ταυτόχρονα εργάσθηκε ως απόστολος της Εταιρείας.

Με την κήρυξη της Επανάστασης ο Αναγνώστης, που ήταν σε μεγάλη ηλικία πια, ήρθε στην Ελλάδα και κατέφυγε για ασφάλεια στο Μεσολόγγι, όπως και οι άλλοι συγγενείς του που ζούσαν στην Κατούνα. Στις 20 Αυγούστου του 1821 υπογράφει μαζί με άλλους κατοίκους της πόλης επιστολή προς τον Επίσκοπο Ρώγων Ιωσήφ επιστολή και υπογράφει ως “Αναγνώστης Τζιτζώνης εκ της εν Ακαρνανία Κατούνης”.

Από εκεί έλαβε μέρος στις πολιτικές εξελίξεις και ήταν γενικά αντίπαλος της πολιτικής του Μαυροκορδάτου. Πιθανόν και για αυτό το λόγο δεν έλαβε κάποιο δημόσιο αξίωμα, παρά την εγνωσμένη προσφορά του ως μέλος της Φιλικής Εταιρείας και της μόρφωσής του. Τον Νοέμβριο του 1821 έλαβε μέρος στη Συνέλευση της Δυτικής Χέρσου Ελλάδος ως εκπρόσωπος του Ξηρομέρου

Παρά τη μεγάλη του ηλικία πολέμησε στη Δεύτερη Πολιορκία του Μεσολογγίου, κατά τη διάρκεια της οποίας σκοτώθηκαν δύο παιδιά του. Σύμφωνα με τον Παπαντωνόπουλο, (Πεντηκονταετήριος λόγος) όταν ο τραγικός πατέρας είδε νεκρά τα δυο του παιδιά είπε: «Ας πάνε στο καλό τους για το Γένος τα γλυκά μου παιδι»” και στο τάφο τους εκφώνησε συγκινητικό λόγο. Δεν γνωρίζουμε τι απέγινε ο Αναγνώστης μετά την Έξοδο του Μεσολογγίου, το πιο πιθανόν είναι να μην κατάφερε να διασωθεί.

Άλλοι γνωστοί από την οικογένεια είναι: Ιωάννης (Γιαννάκης) Τζιτζώνης: Γεννήθηκε το 1790 στην Κατούνα και ήταν ανάμεσα στους πιο σημαντικούς οπλαρχηγούς στην έναρξη του Αγώνα. Πολέμησε στη Μάχη του Αετού και σε πολλές ακόμα μάχες, όπως και στη δεύτερη πολιορκία του Μεσολογγίου και του Αιτωλικού και στον εμφύλιο πόλεμο στον Μοριά (1824-1825). Ονομάστηκε χιλίαρχος τιμητικά τον Απρίλιο του 1825, γιατί με 15 άνδρες πολέμησε γενναία στο νησί Ντολμά του Αιτωλικού υπό τον Γρηγόρη Λιακατά και κατάφερε να διασωθεί.

Στη συνέχεια ακολούθησε τον Καραϊσκάκη στις μάχες της περιοχής (Αμφιλοχία, Ρίβιο κ.ά.) και υπερασπίστηκε το Μεσολόγγι το 1825-27 ως υποσωματάρχης μαζί με τον αδερφό του Μήτσο. Στη συνέχεια και οι δύο ακολούθησαν τον Καραϊσκάκη στην εκστρατεία του στη Ρούμελη (Προφήτης Ηλίας Φωκίδας, Αράχωβα, Δόμβραινα κ.α.) Το 1828 ήταν στην χιλιαρχία του Αλέξη Γαρδικιώτη Γρίβα.

Ένας ακόμα αγωνιστής της οικογένειας ήταν ο Μήτσος Τζιτζώνης, ο αδελφό του Γιαννάκη, που γεννήθηκε το 1804 στην Κατούνα. Έλαβε μέρος στη Μάχη του Αετού και σε πολλές ακόμα μάχες με τον αδερφό του Γιαννάκη. Το 1828 ήταν στη χιλιαρχία του Γαρδικιώτη Γρίβα ως εικοσιπένταρχος και αργότερα πενήνταρχος πολέμησε στις τελευταίες μάχες το 1828-29 (Μακρυνόρος κ.α.).

Αναφέρονται ακόμα τρεις ανιψιοί του Αναγνώστη: ο Σωτήρης, που αρίστευσε σε πολλές μάχες και έπεσε στη μάχη του Πέτα το 1822. Οι Νικολάκης και Χρήστος που έπεσαν κατά τη διάρκεια της δεύτερης πολιορκίας του Μεσολογγίου. Και ο Κωνσταντίνος Γ. Τζιτζώνης, που πολέμησε στην Επανάσταση στο Μεσολόγγι και το Αιτωλικό. Στην πολιορκία του Αιτωλικού ο Κωνσταντίνας έχασε τρεις αδερφούς και τον πατέρα του. μετά το τέλος της Επανάστασης, το 1829, διορίσθηκε αποθηκάριος στον Καρβασαρά (Αμφιλοχία).

Γεώργιος Σπ. Μπαρμπαρούσης – Βαγγέλης Κουτιβής

ΚΑΤΟΥΝΑ: Έφυγε από κοντά μας ο Δημήτριος Χανδάκιας ετών 83

 

Έφυγε από κοντά μας ο Δημήτριος Χανδάκιας ετών 83. Η κηδεία του θα γίνει την Τετάρτη 10/12/2025 στις 12 το μεσημέρι στον Ιερό Ναό της Αγίας Παρασκευής στα κατωμερήσια. 

Τα θερμά συλλυπητήρια στην οικογένειά του

ΚΑΤΟΥΝΑ: Έφυγε από κοντά μας ο Μαγαζής Αθανάσιος

Έφυγε από κοντά μας ο ο Μαγαζής Αθανάσιος. Η κηδεία του θα γίνει το Σάββατο 6/12/2025 στις 12:00 μ.μ.  στον Άγιο Αθανάσιο Κατούνας.

Τα θερμά συλλυπητήρια στην οικογένειά του

ΚΑΤΟΥΝΑ: Έφυγε από κοντά μας ο Χρήστος Καλογιάννης ετών 85

 

Έφυγε από κοντά μας ο Χρήστος Καλογιάννης ετών 85. Η κηδεία του θα γίνει την Παρασκευή  05/12/2025, στις 12:00 μ.μ.  στον Άγιο Αθανάσιο Κατούνας.

Τα θερμά συλλυπητήρια στην οικογένειά του