ΚΑΤΟΥΝΑ: Έφυγε από κοντά μας ο Σπύρος Χούτας ετών 93

 

Έφυγε από κοντά μας ο Σπύρος Χούτας ετών 93, η κηδεία του θα γίνει αύριο Παρασκευή 01/05/2026 στις 12 το μεσημέρι στον Άγιο Αθανάσιο.

Τα θερμά συλλυπητήρια στην οικογένειά του

ΚΑΤΟΥΝΑ: Έφυγε από κοντά μας η Αθανασία Γκούγια ετών 93

 

Έφυγε από κοντά μας η  Αθανασία Γκούγια ετών 93, η κηδεία της θα γίνει αύριο Τετάρτη 29/4/2026 στις 1 το μεσημέρι στον Άγιο Αθανάσιο.

Τα θερμά συλλυπητήρια στην οικογένειά της

ΚΑΤΟΥΝΑ: Έφυγε από κοντά μας η Ελευθερία Ζορμπαλά ετων 82

 

Έφυγε από κοντά μας η Ελευθερία Ζορμπαλά ετων 82, σύζυγος Δημητρίου,  η κηδεία της θα γίνει την Δευτέρα στις 3 το απόγευμα στον Άγιο Αθανάσιο. 

Τα θερμά συλλυπητήρια στην οικογένειά της 

ΚΑΤΟΥΝΑ: Έφυγε από κοντά μας ο Παναγιώτης Τριάντης ετών 76

 

Έφυγε από κοντά μας ο Παναγιώτης Τριάντης ετών 76 η κηδεία του θα γίνει την Δευτέρα στις 11 π.μ στον Άγιο Αθανάσιο.  

Τα θερμά συλλυπητήρια στην οικογένειά του

ΣΤΑ ΞΩΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΑΙΤΩΛΟΑΚΑΡΝΑΝΙΑΣ ΜΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΑΓΙΑ ΔΕΥΤΕΡΑ: 1. Αγία Δευτέρα Βλυζιανών

Η εκκλησία της Αγίας Δευτέρας Βλυζιανών βρίσκεται βόρεια στα όρια του χωριού με τον Αετό. Περνώντας μέσα από τα στενά σοκάκια των Βλυζιανών με τα πετρόχτιστα σπίτια σε απόσταση περίπου 2,5 χιλ. βόρεια θα συναντήσουμε την εκκλησία της Παναγίας της Αγίας Δευτέρας...

Το προσωνύμιο Αγία Δευτέρα συναντάτε μόνο στην Ακαρνανία και είναι ένα από τα εκατοντάδες που έχουν αποδοθεί στην Παναγία.

Το Αγία Δευτέρα σχετίζεται, σύμφωνα μόνο με την παράδοση, με μια νίκη των Ελλήνων έναντι των Τούρκων στην περιοχή της Αγίας Δευτέρας Κατούνας τη Δευτέρα του Πάσχα. Τη μεγάλη της ακμή γνώρισε η Αγία Δευτέρα Βλυζιανών στην εποχή της Τουρκοκρατίας, όπου η Επισκοπή Ακαρνανίας είχε έδρα τον γειτονικό Αετό. 

Η παράδοση αφηγείται πως αποδόθηκε το προσωνύμιο αυτό, λοιπόν, σε παλιά εκκλησία που ήταν χτισμένη πάνω στα ερείπια αρχαίου ιερού, το οποίο ήταν αφιερωμένο στον Ηρακλή. 

Η παλιά εκκλησία ήταν πολύ παλιά και λέγεται πως πριν την Τουρκοκρατία ήταν αφιερωμένη στον Άγιο Ευθύμιο. Εύκολα μπορεί να διακρίνει κανείς τις δύο βάσεις των κιόνων και το πέτρινο προαύλιο του αρχαιοελληνικού ναού. Νότια του ναού υπάρχουν οι βάσεις αρχαίων κτηρίων, που δείχνουν ότι εκτός από το ναό υπήρχαν εκεί και άλλα κτήρια. Κομμάτια του αρχαίου ιερού χρησιμοποιήθηκαν για την ανέγερση του ναού. Από το μέρος όπου δεν είναι σοβατισμένος διακρίνονται καθαρά μαρμάρινα τμήματα, που πιθανώς προέρχονται από θρυμματισμένα αγάλματα ή μαρμάρινα τμήματα του ιερού. 

PALAIROS: Ammos All Day Beach bar

 

Θάλασσα φοβερή, αμμώδης, κρυστάλλινα νερά, ρηχή άρα κατάλληλη και για παιδιά. Το beach bar εξαιρετικό, πολύ καλή εξυπηρέτηση, λογικές τιμές, τέλεια μουσική. Είναι ιδανικό μέρος να κάτσεις όλη μέρα και να περάσεις τέλεια. 

Είναι πανέμορφα!

ΔΕΙΤΕ ΠΟΛΛΕΣ ΦΩΤΟ:

Για όσους έζησαν και θυμούνται τα καπνά….

Για μερικούς που δεν βίωσαν την καλλιέργεια του καπνού , ίσως να μην τους αγγίζει. Υπάρχουν όμως και αυτοί που είναι συνοδοιπόροι και οι παρακάτω φωτογραφίες σίγουρα θα τους ταξιδέψει κάποιες δεκαετίες στο παρελθόν.

Πριν αρκετά χρόνια τέλος καλοκαιριού, η εποχή που τελείωνε το «ξετρύγημα» του καπνού, οι περισσότεροι έδιναν Αγώνα να τελειώσουν πριν της Παναγίας (15 Αυγούστου) κάτι που για τους μικρότερους ήταν πραγματικό δώρο γιατί από εκείνη την ημέρα ξεκινούσε γι’ αυτούς το πραγματικό καλοκαίρι, οι καλοκαιρινές διακοπές έως τον ερχόμενο Σεπτέμβρη που θα άρχιζαν και πάλι τα σχολεία….

Παρόλα ταύτα εκείνα τα χρόνια οι λάκες ήταν καταπράσινες γεμάτες από ζωή, φωνές και γέλια…μικροί μεγάλοι έδιναν το παρών για να βγάλουν το φιντάνι από τις «βραές»,να το φυτέψουν, να το σκαλίσουν και μετά το μάζεμα να το αρμαθιάσουν. Πόσο κόσμο συναντούσε κανείς τότε στα χέρσα και έρημα σήμερα χωράφια;

Τότε τα καπνά κρατούσαν ζωντανή την επικοινωνία μεταξύ των ανθρώπων του χωριού και της γειτονιάς, όλοι αντάμα μια οικογένεια μοιραζόντουσαν το κάθε τι. Σήμερα παντού ερημιά και ξερά χόρτα, οι περισσότεροι πλέον κλεισμένοι στο καβούκι τους, μοιράζονται την μοναξιά τους στο χαζοκούτι της τηλεόρασης και στο διαδίκτυο.

Τότε αν και η στέρηση, η κούραση και το λιοπύρι ήταν αναπόφευκτα στη ζωή τους, τα πρόσωπα όλων ήταν γαλήνια, γεμάτα ζωντάνια και χαμόγελο.

Σήμερα οι περισσότεροι ζουν στην ανάπαυλα απολαμβάνουν τις ανέσεις και την πολυτέλεια, αλλά παρόλα αυτά η μελαγχολία είναι ζωγραφισμένη στα πρόσωπα και το χαμόγελο πλέον ανύπαρκτο στα χείλη τους.

Τι άλλαξε;

Εμείς ή η ζωή μας;

Την απάντηση θα την πάρει ο καθένας ρωτώντας τον εαυτό του, ψάχνοντας μέσα του το γιατί.

Μια απάντηση που τελικά θα μείνει το ίδιο….. μια ερώτηση όπως πριν…!

*Συντάκτης του Potamoulanews.blogspot.com

Φωτογραφίες: Το φύτεμα, το μάζεμα και το αρμάθιασμα του καπνού… το 1975 στην Ποταμούλα! Από το αρχείο του κ. Κώστα Μπακογιάννη αλλά και από άλλες πηγές.

*Συντάκτης του Potamoulanews.blogspot.com

Φωτογραφίες: Το φύτεμα, το μάζεμα και το αρμάθιασμα του καπνού… το 1975 στην Ποταμούλα! Από το αρχείο του κ. Κώστα Μπακογιάννη αλλά και από άλλες πηγές.

https://www.agrinionews.gr/

KATOUNA A BEAUTIFUL TRADITIONAL GREEK VILLAGE

 

Ανέκδοτο: Το γάλα της μαύρης… αγελάδας!

Ο ξενιτεμένος στην Αμερική γιος, γράφει στη μαμά του: Μαμά, επιτέλους αποκτήσαμε παιδί. Αλλά η γυναίκα μου δεν έχει γάλα και αναγκαστήκαμε να δίνουμε στο μωρό γάλα από μια μαύρη αγελάδα, με αποτέλεσμα κάθε μέρα που περνάει το παιδί μας όλο και μαυρίζει. 

Και η μητέρα του απαντάει: Γιόκα μου, κι εγώ δεν είχα γάλα όταν γεννήθηκες εσύ. Αναγκαστήκαμε να σου δίνουμε γάλα από μαύρη κατσίκα. 

Αλλά τα κέρατα βλέπω, τώρα τα βγάζεις… 

 

ΤΟ ΚΑΣΤΡΟ ΤΗΣ ΒΟΝΙΤΣΑΣ ΣΤΗ ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ

Ιστορικό διάγραμμα της πόλης – κάστρου την Βυζαντινή περίοδο 

Oι μεσοβυζαντινές απαρχές της πόλης και η ίδρυση του κάστρου της Βόνιτσας, μπορούν να αναχθούν τον 9ο αιώνα. Η ομώνυμη επισκοπή αναφέρεται στα εκκλησιαστικά τακτικά του Λέοντος ΣΤ΄ Σοφού, το 899. Το 1081, η πόλη καταλήφθηκε και λεηλατήθηκε από τον βασιλιά της νορμανδικής Σικελίας, Ροβέρτο Γυισκάρδο. Στα μέσα του 12ου αιώνα, η πόλη αναφέρεται από τον άραβα περιηγητή Al-Idrisi, για πρώτη φορά ως τειχισμένη. Στα προεόρτια της 4ης Σταυροφορίας, γύρω στα 1200, καταλήφθηκε από τον Leonardo Orsini της Κεφαλονιάς.

Στην υστεροβυζαντινή και όψιμη μεσαιωνική περίοδο, η πόλη και το κάστρο της γνωρίζει επάλληλες κυριαρχίες, στα γενικότερα πλαίσια της κατάρρευσης της βυζαντινής\ εξουσίας στην βορειοδυτική Ελλάδα, μετά το 1204. Κύριος σταθμός της τρικυμιώδους αυτής περιόδου είναι η υπαγωγή της πόλης και του κάστρου της, στην κυριαρχία του Δεσποτάτου της Ηπείρου ως το 1294.

Στην συνέχεια η Βόνιτσα και το κάστρο της, ως ένα στρατηγικής σημασίας έρεισμα στον Ιόνιο και Αδριατικό χώρο, αρχίζει να προσελκύει την προσοχή των εκάστοτε ισχυρών δυνάμεων της περιοχής. Η οθωμανική κατάκτηση του 1479, σημαδεύει το τέλος της μεσαιωνικής περιόδου και την αρχή της Τουρκοκρατίας.

Φυσική Γεωγραφία και μνημειακή τοπογραφία των βυζαντινών χρόνων

ΕΝΑ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΜΕΔΕΩΝ ΚΑΤΟΥΝΑΣ ΜΙΑ ΟΜΑΔΑ ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ

Η Ποδοσφαιρική Ομάδα της Κατούνας δημιουργήθηκε το 1949 μετά τον εμφύλιο και υπάρχει μέχρι σήμερα και αγωνίζεται στα γήπεδα της Αιτωλοακαρνανίας.

Θα έλεγε κανείς πως η ιστορία της Ποδοσφαιρικής ομάδας ΜΕΔΕΩΝ η (Μαιδιών)Κατούνας αντικατοπτρίζει την ιστορία του ποδοσφαίρου σε όλο το Ξηρόμερο και ίσως και στην Αιτωλοακαρνανία. Η Μεδεών Κατούνας ιδρύθηκε πριν δημιουργηθεί η ΕΠΣΝΑιτωλοακαρνανιας

Σε γενικές γραμμές την ιστορική πορεία της ομάδας θα μπορούσαμε να τη χωρίσουμε σε τρεις περιόδους-σταθμούς.

Α)Η πρώτη περίοδος αρχίζει από την δημιουργία της το 1949 εως Αθλητική Ενωση Κατούνας (ΑΕΚ)και κατόπιν σαν Ακράτητος που κράτησε περίπου 15 χρόνια εως το 1964.

Β) Η δεύτερη περίοδος αρχίζει από το 1965 που επαναδραστηριοποιήθηκε ως Μεδεών Κατούνας (παίρνοντας την ονομασία της αρχαίας Μεδεών, αρχαία πόλη που τα ερείπια της σώζονται στην είσοδο του χωριού) έως το 1976 που σταμάτησε για ένα διάστημα την αγωνιστική της δραστηριότητα λόγω έλλειψης γηπέδου.

Γ) Η Τρίτη περίοδος αρχίζει από το 1979 έως σήμερα όπου απέκτησε δικό της γήπεδο.

Οι πρώτοι που έβαλαν νοερά τις πρώτες βάσεις για να ιδρυθεί η πρώτη ομάδα της Κατούνας ήταν οι:

ΠΟΥΡΝΑΡΑΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ, ΓΕΡΟΧΡΗΣΤΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ, ΜΠΑΙΖΑΝΗΣ ΝΕΟΚΛΗΣ,ΣΕΡΑΦΗΣ ΣΩΤΗΡΙΟΣ, ΚΟΤΡΟΠΟΥΛΟΣ ΕΥΣΤΑΘΙΟΣ, ΚΟΥΒΕΛΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ, ΑΣΒΕΣΤΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ, ΚΟΥΤΙΒΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ, ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΣ, ΜΠΑΛΑΓΙΩΡΓΑΣ ΣΠΥΡΙΔΩΝ, ΓΚΑΡΑΒΕΛΟΣ ΕΥΣΤΑΘΙΟΣ, ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΚΩΣΤΑΣ, ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ, ΚΑΛΛΙΓΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ, ΚΩΤΣΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ και πολλοί άλλοι. Όλοι αυτοί άφησαν πίσω για τις επόμενες γενιές μια ιστορική ομάδα και μια φανέλα γεμάτη ιδρώτα.

Η ομαδικότητα και η φιλία τα παλιότερα χρόνια ήταν καλύτερα δεμένες μεταξύ τους απ’ότι σήμερα. Ίσως γιατί οι άνθρωποι ζούσαν πιο κοντά, πιο ανθρώπινα,πιο απλά και ο ένας είχε πιο έντονα την ανάγκη του άλλου. 

Τότε τα παιδιά της ομάδας ήταν ένας για όλους και όλοι για έναν.

Ο Κατουνιώτης ποδοσφαιριστής είχε όλα τα χαρακτηριστικά του Ξηρομερίτη ποδοσφαιριστή. Δηλαδή, όπως και ο χαρακτήρας του, ήταν μέσα στο γήπεδο φοβερά εγωιστής καθώς «δε σήκωνε μύγα στο σπαθί του» που λέμε. Σκληραγωγημένος από τη φύση του, με ψυχή, υπερήφανος, πεισματάρης, αλλά καθαρός και ασυμβίβαστος. Πάντα αγαθός, χωρίς πονηριά και χωρίς διπλωματία. Άνθρωπος που δε «στρίβει» εύκολα, που δεν σε «πουλάει» εύκολα, δεν κάνει «κολοτούμπα» και όταν τον πάρεις με το καλό, «του παίρνεις και το σώβρακο», κατά τη λαϊκή ρήση . Όλα αυτά τα αντίκριζες κι έβγαιναν από τους νέους μας μέσα στο γήπεδο.

Η ομάδα της Κατούνα ήταν καθρέπτης ψυχής των ανθρώπων της και ήταν το δεύτερο σχολείο για την νεολαία της εποχής.

Ήταν πολύ βαριά η φανέλα της Κατούνας, μεγάλη ευθύνη, εκπροσωπούσε ολάκερο χωριό.

Φίλιππος ο Ακαρνάν: Γιατρός της αρχαιότητας, καταγόμενος από την αρχαία Μεδεών , μια από τις αρχαιότερες πόλεις της Ακαρνανίας.

Μαθητής των απογόνων του Ιπποκράτη, οι οποίοι είχαν δράσει στη μακεδονική πρωτεύουσα Πέλλα. Είχε τόσο διακριθεί στην ιατρική τέχνη, ώστε ο Βασιλιάς της Μακεδονίας Φίλιππος τον προσκάλεσε, προκειμένου να γίνει ένας από τους προσωπικούς γιατρούς του μικρού του γιου Αλέξανδρου.

Είχε μάλιστα νοσηλεύσει τον νεαρό διάδοχο και γνώριζε τη φύση του.

Όταν ξεκίνησε η εκστρατεία στην Ασία, ο Φίλιππος ο Ακαρνάν, που ήταν ήδη ηλικιωμένος, στρατολογήθηκε να ακολουθήσει ως στρατιωτικός γιατρός, μαζί με άλλους συναδέλφους του. Βασικό του καθήκον ήταν να παρέχει τις γνώσεις του και τις υπηρεσίες του προς τον μεγάλο στρατηλάτη. Προφανώς το κατάφερε, αφού γνωρίζουμε από την ιστορία, πως ο Αλέξανδρος είχε τραυματιστεί σοβαρά πολλές φορές, αλλά πάντοτε ανάρρωνε ταχύτατα και συνέχιζε να ηγείται της μεγάλης εκστρατείας.

Πολύ γνωστή είναι η ιστορία, όταν ο Μέγας Αλέξανδρος στη Μικρά Ασία ύστερα από μπάνιο στα παγωμένα νερά του ποταμού Κύδνου, κινδύνευσε να πεθάνει, ο Φίλιππος ετοίμασε αμέσως το σωτήριο φάρμακο. Εκτός από γιατρός λοιπόν, ήταν και φαρμακοποιός, όπως όλοι οι γιατροί της εποχής.

Ο στρατηγός Παρμενίων, καχύποπτος για τη δράση του φαρμάκου, με γράμμα πληροφόρησε τότε τον Αλέξανδρο ότι ο γιατρός του, ήταν σίγουρα πληρωμένος από τον Πέρση βασιλιά Δαρείο και είχε σκοπό να τον δηλητηριάσει. Τον συμβούλευσε λοιπόν μέσα από την επιστολή του, να μην πάρει τα φάρμακά που είχε ετοιμάσει ο Ακαρνάνας γιατρός.

Ο Μέγας Αλέξανδρος διάβασε την επιστολή του στρατηγού του και αμέσως, για να δείξει εμπιστοσύνη στο γιατρό του, το έδωσε στο Φίλιππο, ενώ ταυτόχρονα με το άλλο χέρι έπινε το φάρμακο (!)…Τόσο πολύ τον εμπιστευόταν!!

Το φάρμακο ενήργησε, ο πυρετός υποχώρησε κι ο Αλέξανδρος ήταν έτοιμος να ηγηθεί των ανδρών του.

Για το τέλος και τον θάνατο του Φιλίππου, δεν υπάρχει κάποια άλλη μαρτυρία, παρά μόνον ότι ο Αλέξανδρος τίμησε αυτόν και την οικογένειά του με πλούσια δώρα.

Γιατρός της αρχαιότητας, καταγόμενος από την αρχαία Μεδεών (δίπλα στην σημερινή Κατούνα), μια από τις αρχαιότερες πόλεις της Ακαρνανίας.
Η εμπιστοσύνη του Μ. Αλεξάνδρου στο γιατρό του

Ο στρατηγός Παρμενίων μήνυσε στον Μέγας Αλέξανδρο ότι ο γιατρός του είχε έρθει σε μυστική συνεννόηση με το Δαρείο, για να τον δηλητηριάσει.
Ο Αλέξανδρος διάβασε το γράμμα του στρατηγού του και το έβαλε κάτω από το προσκέφαλό του. Έπειτα από λίγο ήρθε ο γιατρός του, φέρνοντας τον κύλικα με το φάρμακο. Πήρε το ποτήρι κι ενώ με το ένα χέρι έπινε το φάρμακο, με το άλλο έδινε στο γιατρό να διαβάσει το εμπιστευτικό γράμμα, που ανέφερε ότι αυτός θα του προσέφερε αντί φαρμάκου δηλητήριο.
Μέχρι να τελειώσει ο γιατρός την ανάγνωση της επιστολής, ο Αλέξανδρος είχε καταπιεί όλο το φάρμακο. Ήθελε μ’ αυτό τον τρόπο να αποδείξει στον γιατρό του πόση εμπιστοσύνη έτρεφε σ’ αυτόν και το πόσο ασφαλής ένοιωθε κοντά του και στις πιο κρίσιμες στιγμές.

Χένρυκ Σιεμιράντζκι: «Ο Μέγας Αλέξανδρος και ο γιατρός Φίλιππος της Ακαρνανίας» (1870)
Βιβλιογραφία – πηγή:
Αρριανός. Αλεξάνδρου Ανάβασις, Αθήνα, Εξάντας, 1992, ΙΙ. 4.8-11.
Γ. Α. Φερεντίνος. Ιστορία της Ακαρνανίας. Αθήνα, 1989, τ. και Λίβιος 11,13. Κων. Στεργιόπουλου, ό.π. βλ. και Ε. Λιβεράτος. Ιστορία της Κεφαλληνίας. Πειραιάς, 1988.
Γ. Μπαρμπαρουση Β. Κουτιβή «Πόλεις και Χωριά του Δήμου Ακτίου-Βόνιτσας» 2012, γη Αιτωλών κι Ακαρνάνων ,

ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΚΟΥΤΙΒΗΣ

ΚΑΤΟΥΝΑ: Έφυγε από κοντά μας η Κλεονίκη Τίτου ετών 97

 

Έφυγε από κοντά μας η Κλεονίκη Τίτου ετών 97 και  η κηδεία της θα γίνει την  Δευτέρα του Πάσχα στις 12 μμ άγιο Αθανάσιο

Τα θερμά συλλυπητήρια στην οικογένειά της