Ετικέτες

Πέμπτη, 12 Ιουλίου 2018

ΚΑΤΟΥΝΑ Καλοκαίρι 2018: 50% κάτω ο τζίρος των καταστημάτων από την μέρα που έφυγε η Τράπεζα. (Γράφει ο Βαγγέλης Κουτιβής)

Κανείς δεν περίμενε πως η τοπική οικονομία της Κατούνας θα έπεφτε τόσο κάτω από την μέρα που έφυγε η Τράπεζα Πειραιώς (πρώην Αγροτική). 
Γράφει ο Βαγγέλης Κουτιβής

Σε απόγνωση οι καταστηματάρχες, τις πρωινές ώρες έως το απόγευμα δεν κυκλοφορεί ψυχή στην πλατεία και στον κεντρικό δρόμο, με εξαίρεση τους ελάχιστους μόνιμους θαμώνες μεγάλης ηλικίας. 
Ενώ αντιθέτως εάν επισκεφτείς την Αμφιλοχία τις πρωινές ώρες θα συναντήσεις πολλούς Κατουνιώτες. 
Χάθηκαν και οι κάτοικοι των γύρω χωριών οι οποίοι πήγαιναν στην Κατούνα στην Τράπεζα, η στο Κέντρο Υγείας ή για άλλες δουλειές που τις συνδύαζαν όλες μαζί. 
Όπως έγραψα και σε προηγούμενο άρθρο μου ούτε εφημερίδα δεν υπάρχει στο χωριό πλέον. 
Η φυγή της Τράπεζας εξυπηρέτησε πρώτα την τοπική οικονομία της Αμφιλοχίας και λιγότερο του Αγρινίου. 
Στο αποκορύφωμα της κρίσης, τώρα που μειώθηκαν οι συντάξεις, τώρα που κόπηκαν τα δώρα και τα επιδόματα των εν Αθήναις Κατουνιωτών και άλλων περιοχών και στήριζαν την τοπική οικονομία, αραίωσαν οι επισκέψεις στο χωριό μας και κατά συνέπεια τα χρήματα που έπεφταν στην τοπική αγορά. 
Τα χρήματα πλέον τα παίρνουν τα διόδια και η γέφυρα. 
Το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει η περιοχή είναι η ανεργία, ενώ οι αριθμοί αποδεικνύουν ότι βιώνει την μεγαλύτερη ανεργία όλων των εποχών, φθάνοντας φέτος , το 2018, πάνω από το 50% στον ενεργό πληθυσμό της. 
Η ολική και όχι η μερική απόσυρση των καπνών ξεγέλασαν τους κατοίκους της περιοχής μας και είναι όλα μαύρα. 
Όλα δείχνουν πως το χειμώνα θα κλείσουν πολλά καταστήματα μιας και δεν υπάρχει κόσμος. 
Στην περιοχή μας πια δεν υπάρχουν καλλιέργειες ή άλλες εργασίες για όσους παρέμειναν, παρά μόνο ελάχιστα εποχιακά μεροκάματα. 
Όσα έργα να γίνουν από το Δήμο ή την Περιφέρεια δεν θα φέρουν αποτέλεσμα αφού η μάστιγα της περιοχής είναι η ΑΝΕΡΓΙΑ. 
Όσα χρήματα με βοηθήματα αλληλεγγύης πέσουν, όσα και επιδόματα να πέσουν από πλευράς πολιτείας πέφτουν στο κενό. 
Λες και πέρασαν όπως παλιά οι Γερμανοί. 
Κατούνα λέω και κλαίω