Όλοι θαυμάζουμε τα ¨λελέκια¨ με τα μακριά πόδια, το ασπρόμαυρο χρώμα τους και τους κρότους που κάνουν με το ράμφος τους.
Αν και πολλοί τα συγχέουν με τους πελεκάνους, τα αποδημητικά πτηνά τους πελαργούς τους συναντάμε στα καμπαναριά και στους τρούλους των εκκλησιών, σε καμινάδες σπιτιών, σε μεγάλα δέντρα ακόμη και σε φωλιές των στύλων της ΔΕΗ.
Το προστατευόμενο είδος κάθε χρόνο έτσι και φέτος έκανε την εμφάνιση του στην Κατούνα αλλά και σε διάφορα μέρη της υπαίθρου της Αιτωλοακαρνανίας.
Οι άφοβοι πελαργοί έρχονται στη Ελλάδα την Άνοιξη για να ζευγαρώσουν, να επωάσουν και να φύγουν πάλι αρχές φθινοπώρου.
Με τους πρώτους βοριάδες ξεκινούν κατά σμήνη εκμεταλλευόμενα τα θερμά ανοδικά ρεύματα μέσω της κύριας μεταναστευτικής οδού της Μικράς Ασίας. Διαχειμωνιάσουν στην Αφρική ενώ διανύουν αποστάσεις που ξεπερνούν τα 20.000km.
Η λέξη πελαργός είναι σύνθετη. Αποτελείται από τις λέξεις πελός (μαύρος) και αργός (λευκός) και ανταποκρίνεται απολύτως στο ασπρόμαυρο χρώμα του. Ανήκει στην οικογένεια των Πελαργιδών (Ciconiidae).
Το είδος διακρίνεται για τις μεγάλες διαστάσεις τους. Το ύψος του ξεπερνάει το 1m, το άνοιγμα των φτερών τους φτάνει τα 2m ενώ ο μεγάλος του λαιμός, το κόκκινο-πορτοκαλί γυαλιστερό ράμφος και τα μακριά πόδια κεντρίζουν το ενδιαφέρον του παρατηρητή. Το βάρος τους ανέρχεται στα 2,7 με 4,5 κιλά και ζουν περίπου 20 χρόνια.
Οι πελαργοί περιλαμβάνονται στο Παράρτημα Ι της Οδηγία Ε.Ε. 79/409 “περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών” και προστατεύεται. Παρόλα αυτά ο πληθυσμός τους έχει μειωθεί δραματικά.































































































