ΠΑΛΙΑ ΠΛΑΓΙΑ: Η κοίμησις της Θεοτόκου. (Γνωρίζοντας τον τόπο μας)

Η Κοίμησις της Θεοτόκου...

Η Παναγία που λέμε στο χωριό κι όλοι καταλαβαίνουν. Το μοναστήρι που είναι απόλυτα συνδεδεμένο πλέον με το νεκροταφείο του χωριού και με καημούς αμέτρητους.

Δεν μπορούσα παρά να ξεκινήσω αυτό το blog με το θέμα που με προβληματίζει περισσότερο και δεν είναι άλλο από την τραγική κατάσταση αυτής της ιστορικής Μονής που φέρει στην ταλαιπωρημένη πλάτη της πολλές εκατονταετηρίδες.

Άποψη του εσωτερικού 
του ναού από τον Πρόναο.

Ως γνωστόν η εκκλησία κάηκε το 1965. Έκτοτε, όπως μου ανέφερε ο Γεράσιμος Καταγής σε μια συνάντηση που είχαμε προς συλλογή πληροφοριών για το συγκεκριμένο άρθρο, έγινε μια προσπάθεια για να προχωρήσουν οι διαδικασίες έναρξης αναστύλωσης το 1995, όταν ο ίδιος ήταν πρόεδρος της κοινότητας Πλαγιάς. Το αγκάθι στην όλη διαδικασία ήταν η χρηματοδότηση, καθώς η σχετική εφορεία βυζαντινών αρχαιοτήτων είχε την ανάγκη χρηματοδότησης από την κοινότητα του υπέρογκου ποσού των 80.000.000 δρχ, τη στιγμή που στα ταμεία βρίσκονταν περί τα 15.000.000 δρχ. Τα πράγματα έμειναν εκεί.

Για το εν λόγω Ευαγγέλιο αλλά και για όσα υπήρχαν μέσα στον χώρο της εκκλησίας, θα παραθέσω ένα απόσπασμα από την περιγραφή του Αιδεσιμότατου ιερέως Δημητρίου Νικάκη, εφημέριου εν Τρύφου Ιερού Ναού Αγίου Νικολάου, εν έτει Σωτηρίου 1958 και μηνί 8ου (Αυγούστου).

Μπορεί κανείς να δει την αδιαφορία και την
εγκατάλειψη σε κάθε άκρη της εκκλησίας.

     ΕΠΙ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΒΗΜΑΤΟΣ

     Ιερόν Ευαγγέλιον χειρόγραφον επί μεμβράνης.

     Άγιον Ποτήριον έχει την εξής επιγραφή:  ..........*  ΔΕΗΣΙ ΤΟΥ ΔΟΥΛΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΥ     ΙΕΡΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΛΟΒΟΣ

ΔΙΠΤΥΧΑ ΠΡΟΘΕΣΕΩΣ   

Σώθηκε από θαύμα η εικόνα αλλά κάηκε το μοναστήρι…

Το Σαββατοκύριακο μια είδηση ήταν εκείνη που τράβηξε τη προσοχή της στήλης. Πρόκειται για την αφήγηση του πως σώθηκε(σαν από θαύμα…) η εικόνα της Παναγίας από την πυρκαγιά που προκάλεσε ολοκληρωτική καταστροφή στην Ιερά Μονή Παναγίας Βαρνάκοβας, ένα από τα ιστορικότερα Μοναστήρια της Ελλάδας αφιερωμένο στην Κοίμηση της Θεοτόκου.

Η ηγουμένη της Ιεράς Μονής, Θεοδοσία, αναφέρει: “Η λαίλαπα της φωτιάς τύλιγε στις φλόγες το Μοναστήρι μας και πλησίαζε τη θαυματουργή εικόνα της Παναγιάς μας. Η εικόνα ήταν βιδωμένη, κατσαβίδι δεν υπήρχε, η αγωνία ήταν στο κατακόρυφο, έλεγα στην Παναγιά, χωρίς εσένα δεν φεύγω από το Μοναστήρι, θα καούμε και οι δυο και ξαφνικά η εικόνα πέφτει πάνω μου και με την βοήθεια άλλης αδελφής μοναχής σώσαμε την εικόνα της Παναγιάς μας”.

agriniopress

H Μητρόπολη Φωκίδος καλεί σε ενίσχυση για το μοναστήρι της Παναγίας της Βαρνάκοβας

Η Μητρόπολη Φωκίδας εξέδωσε την παρακάτω ανακοίνωση:

«Στην δυσάρεστη και τραγική θέση βρέθηκε από εχθές η Ιερά Μητρόπολή μας μετά από την ολοκληρωτική καταστροφική πυρκαϊά που ξέσπασε στο ιστορικό μοναστήρι του 11ου αιώνα Κοιμήσεως της Θεοτόκου Βαρνακόβης την Κυριακή 29 Ιανουαρίου 2017.

Η πυρκαϊά ξεκίνησε από άγνωστη μέχρι στιγμής αιτία. Οι ισχυρές δυνάμεις της Πυροσβεστικής (Ναυπάκτου, Αχαΐας, Ιτέας, Μεσολογγίου) έδωσαν μάχη με τις φλόγες για να περισώσουν το ιστορικό μοναστήρι. Η φωτιά λόγω της παλαιότητας των εγκαταστάσεων εξαπλωνόταν με ταχύτητα με αποτέλεσμα το έργο της πυροσβεστικής ήταν αρκετά δύσκολο.

Η καταστροφική πυρκαϊά ήταν ολοκληρωτική για το ιστορικό μοναστήρι. Οι 17 περίπου μοναχές είναι καλά στην υγεία τους και κατάφεραν να σώσουν την θαυματουργική εικόνα της Παναγίας της Βαρνάκοβας καθώς και τα Ιερά Λείψανα της Μονής.

Οι Μαθητές του Αετού γιόρτασαν τους τρεις Ιεράρχες , τους προστάτες των γραμμάτων

Γιορτάστηκαν οι Τρεις Ιεράρχες και στον Αετό Ακτίου - Βόνιτσας στον Ενοριακό Ναό του Αγίου Σπυρίδωνα από τον εφημέριο Μανιαβό Σπυρίδωνα. Στην εκκλησία έδωσαν το παρών μαζί με τους κατοίκους του Αετού και μικροί  μαθητές του Δημοτικού Σχολείου και Νηπιαγωγείου μαζί με τους δασκάλους τους όπως και ο πρόεδρος της Κοινότητας Γεώργιος Ντέμος 

Χρόνια πολλά στους εκπαιδευτικούς και στους μαθητές! Οι Τρεις Ιεράρχες, οι προστάτες των γραμμάτων, να σας ευλογούν!

Ένα  αφιέρωμα στους προστάτες της Παιδείας.

Πολλούς μεγάλους Ιεράρχες έχει η Εκκλησία μας. Ξεχωριστά όμως γιορτάζει τρεις: Το Μέγα Βασίλειο το Γρηγόριο  Θεολόγο (Ναζιανζινό) και τον Ιωάννη το Χρυσόστομο.

Καθένας έχει τη δική του γιορτή, αλλά και τους τρεις μαζί τους γιορτάζουμε στις 30 Ιανουαρίου, γιατί έχουν πολλά κοινά γνωρίσματα: Ζούσαν απλή ζωή χωρίς πολυτέλειες. Αφιέρωσαν τη ζωή τους στους φτωχούς συνανθρώπους τους και στους δυστυχισμένους. ήταν και οι τρεις σοφοί. Αγάπησαν τα γράμματα και τον πολιτισμό των αρχαίων Ελλήνων.